หายจากไดอารี่ ไป 9 เดือนเต็มจริงๆ แต่ไม่ได้เป็นอะไร

 

แค่สิ่งที่ฝันไว้มันเป็นจริงขึ้นมานั่นเอง

 

จากวันนั้นถึงวันนี้ก็นับถอยหลังอีกแค่ 10 กว่าวันแล้วสินะ ที่เราจะได้สิ้นสุดการรอคอยใครคนหนึ่ง

 

หลังจากนั้นก็กลับเข้าสู่โหมดความเป็นจริงว่า การเป็นแม่คนนี่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ

 

ก่อนอื่นเลยคือต้องเผชิญกับน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นกว่า 15 กิโลกรัม++

 

(OMG อนุญาตให้ตกใจ เพราะเรายังไม่เชื่อตัวเองเลยอ่ะ)

 

ริ้วรอย ลายพร้อยบนพุง ที่พยายามแทรกหน้าเบียดตัวออกมาได้ตอน 7 เดือน

 

(ครีมอะไรก็ไม่ช่วยแม่หนูเลยจริงๆ)

 

ทำงานลำบากมากสำหรับเราที่ต้องเดินไปดูผ้า ที่ทั้งเหนื่อย และ ร้อน เคยท้อเหมือนกันนะ

 

แต่แบบว่าพอคิดดู ก็แบบว่าเราต้องให้กำลังใจตัวเองสิจะมาท้อได้ยังไง

 

สู้ๆเนอะ เราไม่ได้สู้อยู่คนเดียวหนิ

 

 

เดือนแรกที่รู้ว่าท้อง คือกลับจากเที่ยวทริปที่พัทยา

**********

 

ท้อง 6 เดือนกับการอยู่ร้าน 2 คนในวันเหงาๆ

***********

 

ท้อง 7 เดือนกับทริปเที่ยวๆ กินๆ กับผองเพื่อน ที่หัวหิน

***********

 

ท้อง 8 เดือนกับการกินเนื้อย่าง โนบิตะ ชุดใหญ่ แง่ม แง่ม อร่อย

**********

กลับสู่โหมดชีวิตประจำวัน

 

อาทิตย์ก่อน เฟิร์นมีไฟลท์บินกลับมาไทย

 

ก็ได้เจอกันในรอบเกือบ 1 เดือนที่ไม่ได้เจอกัน

 

Sheก็เลยกลับมานอนบ้านไม่ได้นอนโรงแรม

 

แต่ก็มาพักได้แค่แค่คืนเดียวก็ต้องบินกลับ

 

แล้วพอดีลูกหมาของพ่อโง่ กับแม่เทียร์เกิดเฟิร์นก็เลยอยากกลับมาดูด้วย

 

เฟิร์นบอกคิดถึงบ้านมากๆ คิดถึงของกินที่ไทยมาก

 

(ถึงว่าshe ช็อปของกินแหลกค่ะ)

 

ส่วนคราวหน้าที่เฟิร์นกลับมาลูกเค้าก็คงเกิดแล้วแหละ

 

เพราะเฟิร์นรอแสตนบายไม่แน่ว่าจะได้บินป่าว 1 เดือนเต็ม

 

 

อาทิตย์ก่อนกับ ลูกหมา แม่ และน้าเฟิร์น

********** 

ส่วนปะป๊า แมนนี่นะเหรอ (ชื่อนี้ได้หลังจากรู้ว่าจะเป็นปะป๊ากะเค้าแล้ว)

 

 

อดีต

 ************

ปัจจุบัน

 

อนาคต ?????????

***********

 

ฝันดีนะคะ จุ๊บ จุ๊บ

 

 

 

*****************************-----------------------------///////////////////////////////////////

 

 

***  รอ รอ รอ รอ รอ รอ อยู่นะลูกน้อยลืมตาออกมาดูโลกไวๆนะจ๊ะ ***

<< +++ โปรดส่งใครมารักฉันที +++

>>